Malawi

24.09.2005 Wstajemy przed 7.00. Okazuje się, że śniadanie już czeka – pełne angielskie: jajka, kiełbaska, fasola, tosty, jakieś napoje (niby pomarańczowe), banany, kawa itp. Nasz przewodnik jest przed czasem – ogląda hotel. Najpierw jedziemy na zakupy do Mzuzu – my kupujemy wodę, on różne produkty spożywcze, wymienia pieniądze. Najpierw drogą asfaltową, a potem polną dojeżdżamy do Vwaza. Okazuje się, że słoń zabił szefa wioski i dzisiaj jest pogrzeb. Wjeżdżamy do parku. Jemy jedzonko – sałatka z awokado (awokado, cebula, cytryna, sól, sos sojowy), masło orzechowe, tosty itp. Zostawiamy plecaki w skromnej chatce z dwoma łóżkami, musimy oczyścić łóżka ze słomy. Jedziemy na "game drive". Na drodze są słonie – trzeba jechać naokoło. Szukamy bawołów, ale nigdzie ich nie widać. Dojeżdżamy do jeziora –  spotykamy hipopotamy, piękne kudu, puku, impale, różne ptaki (jakieś kurczakowate i ibisy). Spotykamy turystów z Niemiec – mówią o ogromnym stadzie słoni. Widzimy je – 50-60 osobników. Chcemy wjechać na kamping, aby je stamtąd podziwiać, ale tam też jest słoń i musimy się wycofać. W końcu oglądamy stado z drogi – m.in. walczące słonie, słyszymy ich ryki. Wracamy do chatek, jeszcze oglądamy małą grupę słoni w oddali. Decydujemy się następnego dnia pojeździć, a nie iść na „walking safari” (5$ od osoby ekstra za strażnika). Na kolację jemy kurczaka z ziemniakami i sałatką. Dostajemy lampę naftową. Śpimy w miarę dobrze, słychać trochę ryków zwierząt.
25.09.2005 Wstajemy przed 6.00 i wyruszamy. Słonie przechodzą rzekę. Gdy wysiadamy z samochodu i chcemy iść na kamping, okazuje się, że jest tam słoń – szybko wracamy do samochodu. Jedziemy na „game drive” – obserwujemy impale, kudu, antylopy puku, hipopotamy, ptactwo. Wracamy ok. 7.30. Czekamy na śniadanie – są jajka, tosty, dżem itp. Po śniadaniu kąpiemy się (woda zimna ale jest) i pakujemy aby o 10.00 odjechać. Wyruszamy na ostatnią jazdę po parku – oglądamy słonie, antylopy i trzy zabawne samice guźców. Widzimy ludzi piorących w zbiorniku wodnym na terenie parku narodowego – jest to teoretycznie zabronione. Jeździmy po pagórkowatej, wyższej, porośniętej buszem części parku – szukamy bawołów i znowu ich nie napotykamy. Są tylko pawiany i małpy. Zjeżdżamy nad jezioro, są straszne doły w zaschniętym mule, samochód ma kłopoty. Podchodzimy dość blisko do hipopotamów na drugim brzegu. Gdy jesteśmy za blisko zaczynają się niepokoić, włażą do wody – być może dlatego, ze maja młode? Wracamy do obozu i znowu napotykamy słonie po drodze. Obserwuję słonia kąpiącego się w błocie. Jemy „lunch” – kanapki z pastą awokado itp. Opuszczamy park, przed wyjazdem mijamy jeszcze blisko słonie. Po drodze nasz przewodnik kupuje nam colę. Wcześniej sporo opowiadał o sobie – jest tu od 1993 r., studiował w Niemczech prawo. Przed ukończeniem studiów pojechał w podróż do południowej Afryki i już tu został. Ma żonę i prowadzi różne biznesy związane z turystyką - restaurację, guesthouse, agencję turystyczną. Raz w roku, w zimie, jeździ do Niemiec. Chorował na malarię, ale za to nigdy nie złapał bilharcji, mimo, że kąpie się w jeziorze Malawi – uważa, że to zależy od rejonu jeziora i od szczęścia.. Jedziemy do Mzuzu, przewodnik podwozi nas do przykościelnego CCAP William Koyi Guesthouse  – dwójka 950 MK, mają też dormitoria, w miarę OK. W knajpce niedaleko wieży zegarowej udko kurczaka z frytkami i sałatką kosztuje 160 MK, a ryż z warzywami 100MK. Chodzimy trochę po mieście, spotykamy taksówkarza , który nas wiózł do Nkhata Bay.Rano idziemy na dworzec autobusowy. Jest tam minibus do Karongi. Wsiadamy i czekamy, aż się załaduje. Z tyłu stoi drugi – większy – jakaś grupa białasów wsiada do niego. Wyruszamy ok. 9.15. Niestety nasz minibus od początku ma problemy z akumulatorem. Zapalają go wreszcie i z miasta wyjeżdżamy ok. 9.30. Jednak wkrótce znowu się psuje. Po kolejnym postoju wysyłają chłopaka „od pieniędzy” aby właściciel wymienił pojazd. My w tym czasie powolutku jedziemy. Chłopak nas dogania innym minibusem – właściciel się nie zgodził. Jakoś udaje się nam przejechać przez góry. Jakieś 90 km od Karongi jest kontrola policyjna i od tego postoju znowu zaczynają  się kłopoty z akumulatorem. Co chwila stajemy z powodu awarii, a poza tym co i raz ktoś wsiada lub wysiada. Inni pasażerowie też byli niezadowoleni, cały czas dogadywali kierowcy. Wreszcie ok. 14.00 docieramy do Karongi. Przejazd miał kosztować 600 MK od osby + 150 Mk do granicy. Ponieważ tak długo jechaliśmy płacę tylko 1000Mk za dwie osoby, oczywiście nie obywa się bez kłótni z obsługą minibusu. Łapiemy „shared taxi” do granicy – 200 MK od osoby. Taksówka łapie gumę – są problemy z kołem zapasowym. Zatrzymujemy jadący w stronę granicy minibus i przesiadamy się. Kłótnia z kierowca taksówki, który chce zapłaty, nie płacimy mu. Dojeżdżamy do granicy. Wymieniamy pieniądze u cinkciarzy po kursie 1MK=80Tsh, później inni dawali nawet 88... Resztę Kwacha wydajemy na colę. W kantorze po stronie Malawi wymieniam dolary po kursie 1$=1085TSH (słabo). Pogranicznicy  są mili - zarówno gaduła po stronie Malawi, jak i sympatyczny pan w Tanzanii, który dał nam bez problemu dłuższe wizy tranzytowe ( 30$ od osoby ).